|
16.05.2008, godz.19.00 2006, 52 min. W dorobku artysty znajduje się ponad 20 albumów i wiele wystaw prezentowanych zarówno w Europie, jak i w Azji. Wielka Brytania, 2008, 55 min. Dokumentalny film Marcusa Wernera Heda i Jeremy'ego Valendera ukazuje sylwetkę duńskiego fotografa, pisarza i wykładowcy Jacoba Holdta. Jacob przyjechał do Stanów Zjednoczonych w 1970 roku; miał 24 lata i 40 dolarów w kieszeni. Zafascynowany tym, co odkrył, ostatecznie pozostał pięć lat. Żył jak wagabunda; żeby zdobyć pieniądze na filmy do aparatu, dwa razy w tygodniu sprzedawał własną krew. Przejechał autostopem ponad 100 000 mil. Zaprzyjaźniał się z każdym, kto oferował mu podwiezienie i chętnie przyjmował zaproszenia na kilka dni. Mieszkał w ponad 350 domach, gdzie fotografował wszystkich, od narkomanów i mieszkańców gett, po amerykańskich milionerów i członków Ku Klux Klanu.
|
|||
17.05.2008, godz.19.00
COPYRIGHT BY INGE MORATH |
|||
Inge Morath urodziła się w 1923 roku. Była wybitną fotoreporterką o światowej sławie, która za sprawą przypadku zajęła się fotografią. Od lat 50 pracowała dla tak renomowanych czasopism jak: Life czy Paris Match. Urodzona w Austrii, ale dorastająca we Francji i Niemczech, po II wojnie światowej rozpoczęła w Salzburgu i w Wiedniu pracę dziennikarki. Jej reportaże o powracających z wojny żołnierzach stały się okazja do nawiązania znajomości z Robertem Capa – jednym z założycieli powstałej w 1947 roku agencji fotograficznej Magnum, której wkrótce stała się członkiem. Pracując w paryskim biurze agencji stawiała pod pseudonimem pierwsze kroki jako fotografka, a następnie jako asystentka Henri Cartier-Bressona. W czasie prac nad filmem Skłóceni z życiem Johna Hustona w roku 1960 poznała pisarza i scenarzystę Artura Millera, z którym 2 lata później wzięła ślub i zamieszkała na farmie w Connecticut. Inge Morath i Artur Miller prowadzili artystyczne życie, w którym było miejsce na wspólne projekty. Tak powstały m.in. książki o podróżach do Rosji czy Chin. Szerszemu kręgu publiczności Inge jest znana z wielu portretów artystów, z którymi się przyjaźniła. Film Sabine Eckhard jest portretem wybitnej fotografki i wyjątkowej kobiety, który opowiada też kawałek historii fotografii. Inge Morath zmarła w 2002 roku w Nowym Yorku.
|
|||
18.05.2008, godz.19.00
MOJA PRAGA. JOSEF SUDEK - POETA FOTOGRAFII MEIN PRAG. JOSEF SUDEK - DER POET DER KAMERA Niemcy 2002, film dokumentalny, 45 min. Josef Sudek urodził się 17.03.1896 roku w Kolinie (Czechy), zmarł 15.09.1976 roku w Pradze Był znanym czeskim fotografem, zaliczanym jest do najwybitniejszych fotografów na świecie. Większość jego prac powstało przy użyciu aparatów o dużych formatach, które umożliwiały rezygnację z powiększenia. Wśród tematów, którymi się zajmował i które przyniosły mu sławę były: krajobrazy okolic Kolina przed I wojną światową, ranni w lazaretach w okresie wojny, Katedra Św. Wita w Pradze czy Panorama Pragi. Thomas Honickel jest reżyserem filmu Mein Prag. Josef Sudek - der Poet der Kamera (Moja Praga. Josef Sudek - poeta fotografii). Była asystentka Sudka Anna Favrova opowiada o sposobie jego pracy, o jego nieco dziwacznej osobowości, która niejako wpisała się w krajobraz i historię miasta. Film Honickela przedstawia Sudka jako fotografa, który używając XIX-wiecznego sprzętu, dokumentuje i portretuje własną współczesność.
ROSWITHA HECKE – SEKRETNE SPOJRZENIA ROSWITHA HECKE – SECRET VIEWS
Roswitha Hecke urodziła się w 1944 roku w Hamburgu jest fotografem zarówno z zawodu jak i powołania. Jej wieloletni związek z reżyserem teatralnym Petrem Zadekiem zaowocował współpracą również na gruncie zawodowym, ponieważ to właśnie Hecke miała wyłączność na fotograficzną rejestracje jego inscenizacji teatralnych. Artystka nawiązała też współpracę z innymi reżyserami jak: Werner Schroeter, Rainer Werner Fassbinder czy Eric Rohmer. Bardzo ważnym elementem jej twórczości jest przyjaźń łącząca ją z aktorską rodziną Bennentów, której z aparatem fotograficznym towarzyszy od 1967. Hecke, która chętnie zajmuje się również problematyką społeczną, jest autorką licznych reportaży powstałych w czasie wielu podróży. W Paryżu powstał cykl Pigall - Meine Straße der Transvestiten. (Pigalle - Moja ulica transwestytów). Zafascynowana pracą detektywa Roya Finera towarzyszyła mu przy realizacji jego zleceń, co zaowocowało kolejnym cyklem: Die Obdachlosen auf der Bowery. (Bezdomni z Bowery), a zarażona przez jednego ze swoich partnerów życiowych miłością do boksu utrwaliła na fotografiach sportowców z tego środowiska. W 1978 roku opublikowała książkę Liebes Leben (Kochane życie), która opowiada o życiu prostytutki z Zurychu Irene. Książka ta została okrzyknięta najlepszym albumem zdjęciowym, a następnie odznaczona prestiżową nagrodą firmy Kodak oraz nagrodą Stiftung Buchkunst przyznawaną najpiękniejszej publikacji książkowej. Pod koniec 2007 roku odbyła się w Berlinie w Martin-Gropius-Bau wystawa retrospektywna fotografii Roswithy Hecke.
PO PROJEKCJI ZAPRASZAMY NA SPOTKANIE Z SOPHIE SOLÁ FERRER, REŻYSERKĄ FILMU |
Niemcy 1991, film dokumentalny, 89 min.
Niemcy 2007, film dokumentalny, 20 min.
